Με Μεγάλες Προοπτικές

Με μεγάλες προοπτικές είχε ξεκινήσει ο Ολυμπιακός τη νέα αγωνιστική περίοδο 1954-55. Η διοίκηση προχώρησε στην πρόσληψη του Αθηναίου προπονητή Μπακούρη, ενώ παράλληλα ενίσχυσε σημαντικά το έμψυχο υλικό της ομάδας με δύο ποδοσφαιριστές από την Αθήνα, τον Τσαχουρίδη και τον Γεωργιάδη, οι οποίοι υπηρετούσαν τη στρατιωτική τους θητεία στην πόλη μας. Το κλίμα αισιοδοξίας κορυφώθηκε με την επιστροφή του μεγάλου ερυθρόλευκου γκολτζή, Βασίλη Δημητρακόπουλου.

Στις 19 Αυγούστου ξεκίνησε πλέον εντατική, καθημερινή προετοιμασία στο γήπεδο του Αναύρου. Μόλις λίγες μέρες μετά, στις 22 του μηνός, ο Ολυμπιακός έδωσε το πρώτο του φιλικό παιχνίδι στην Κοζάνη με τον τοπικό Ολυμπιακό, γνωρίζοντας την ήττα με 3-2. Στη συνέχεια όμως, η ομάδα έδειξε ότι βρίσκεται σε εξαιρετικό δρόμο, συντρίβοντας σε επόμενο φιλικό τεστ τον Κένταυρο με το ευρύ 6-0.

Έναρξη Πρωταθλήματος και Εκπλήξεις

Πανέτοιμος πλέον ο Ολυμπιακός, τόσο από διοικητική όσο και από αγωνιστική πλευρά, ξεκινά τις υποχρεώσεις του στο πρωτάθλημα στις 10 Οκτωβρίου 1954. Αν και οι δύο μεγάλοι του βολιώτικου ποδοσφαίρου είχαν θεωρητικά εύκολα παιχνίδια στην πρεμιέρα, οι αναπάντεχε εκπλήξεις εκείνης της πρώτης Κυριακής προκάλεσαν έντονη ανησυχία, καθώς ο Ολυμπιακός έμεινε στο 1-1 με τον Παγασητικό και η Νίκη στο 0-0 με τον Εθνικό.

Στο παιχνίδι του Αναύρου, ο Ολυμπιακός βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν εξαιρετικό Παγασητικό, με αποτέλεσμα η ισοπαλία να θεωρηθεί τελικά επιτυχία. Οι φιλοξενούμενοι προηγήθηκαν στο 69' με τον Οικονόμου, όμως στο 78' ο Δημόπουλος πέτυχε το «χρυσό» γκολ της ισοφάρισης, επαναφέροντας τις καρδιές των φιλάθλων στις θέσεις τους. Οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν με τις εξής συνθέσεις:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Βλαχάβας, Χρυσόπουλος, Τσαχουρίδης, Γεωργιάδης, Ψευτογιάννης, Βατάλας, Δημητρακόπουλος, Χαλκιάς, Δημόπουλος.
ΠΑΓΑΣΗΤΙΚΟΣ: Καμαρόπουλος, Λαμπρόπουλος, Κατρίδης, Κατσούρας, Παπαλάπας, Κρυστάλλης, Φάτσης, Τσάμης, Τσαρδακάς, Οικονόμου, Βαλαβανίδης.

Ύστερα από αυτό το αρχικό «πατατράκ», ο Ολυμπιακός ξέσπασε την επόμενη Κυριακή πάνω στον Εθνικό, αποδίδοντας σπουδαίο ποδόσφαιρο και επικρατώντας με το εντυπωσιακό 6-0. Τα τέρματα σημειωσαν ο Βατάλας, ο Δημητρακόπουλος (ο οποίος πέτυχε χατ-τρικ με 3 γκολ), ο Τσαχουρίδης και ο Γεωργιάδης. Στην επόμενη αγωνιστική, η ομάδα διπλασίασε τις επιτυχίες της κερδίζοντας τον Κένταυρο με 2-0.

Το Πρώτο Ντέρμπι και η Αποχώρηση Μπακούρη

Σις 27 Οκτωβρίου, παρά το τσουχτερό κρύο, το γήπεδο της Νίκης ήταν ασφυκτικά γεμάτο από νωρίς για το πρώτο μεγάλο τοπικό ντέρμπι. Ο αγώνας ξεκίνησε ιδανικά για τον Ολυμπιακό, καθώς μόλις στο 5' ο νικιώτης Κοντογιάννης έστειλε άθελά του την μπάλα στα δίχτυα του Κατσαλή για το 0-1. Η χαρά των ερυθρόλευκων όμως δεν κράτησε πολύ, αφού στο 12' ο Τάσος Μανιατάκης ισοφάρισε με πέναλτι.

Οι παίκτες του Ολυμπιακού δεν πτοήθηκαν, βγήκαν στην επίθεση, είχαν δοκάρι με τον Δημόπουλο και στο 40' ο Γεωργιάδης έδωσε ξανά το προβάδισμα στην ομάδα του με 1-2. Στο δεύτερο ημίχρονο, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια των ερυθρόλευκων, η Νίκη ανέβασε κατακόρυφα την απόδοσή της και με σκόρερ τους Κοντογιάννη και Μπάμπη Ζαντέρογλου γύρισε το παιχνίδι, παίρνοντας τη νίκη με 4-2. Οι συνθέσεις της αναμέτρησης ήταν οι ακόλουθες:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Τράγαλος, Παπαζήσης, Βλαχάβας, Μιχαηλίδης, Τσαχουρίδης, Γεωργιάδης, Βαρούτσικος, Δημόπουλος, Δημητρακόπουλος, Βικιώτης, Χαλκιάς.
ΝΙΚΗ: Κατσαλής, Δεβριάδης, Μανιατάκης, Κορωναίος, Κοντογιάννης, Μαύρος, Ζαντέρογλου, Σπανάκης, Κόπανος, Καλλιοντζής, Λαλλές.

Μετά την ήττα αυτή, ο Ολυμπιακός επικράτησε στις 31 Οκτωβρίου του Κενταύρου με 3-0 (Χαλκιάς, Βαρούτσικος, Δημόπουλος). Μέσα σε αυτή την κρίσιμη καμπή του πρωταθλήματος, η ομάδα έμεινε ξαφνικά χωρίς τεχνική ηγεσία λόγω της αποχώρησης του Μπακούρη. Το Δ.Σ. αντέδρασε άμεσα και δραστήρια, ερχόμενο σε συμφωνία με τον Κώστα Ζιώγα, ο οποίος είχε αποχωρήσει λίγο καιρό πριν από τον πάγκο της Νίκης.

Η Εποχή του Κώστα Ζιώγα και η Ισοβαθμία στην Κορυφή

Έχοντας πλέον στον πάγκο έναν απόλυτα καταρτισμένο προπονητή και πραγματική «αλεπού» της τακτικής, ο Ολυμπιακός παρατάχθηκε στις 14 Νοεμβρίου στο γήπεδο του Αναύρου απέναντι στη Νίκη, παίζοντας το τελευταίο του χαρτί για τη διεκδίκηση του τίτλου. Οι ηρωικοί παίκτες του Ολυμπιακού κατέθεσαν την ψυχή τους στον αγωνιστικό χώρο, έδωσαν όλες τους τις δυνάμεις για την επιτυχία και με δύο προσωπικά γκολ του Βασίλη Δημητρακόπουλου πήραν μια σπουδαία νίκη, φέρνοντας τις δύο ομάδες σε απόλυτη ισοβαθμία στην πρώτη θέση.

Καθώς η Νίκη επικράτησε στη συνέχεια του Κενταύρου με 5-1, τα πάντα κρίθηκαν στις 12 Δεκεμβρίου, την τελευταία ημέρα του τοπικού πρωταθλήματος, με τον Ολυμπιακό να αντιμετωπίζει τον Εθνικό και τη Νίκη τον Παγασητικό. Οποιαδήποτε απώλεια βαθμού θα σήμαινε και την απώλεια του τίτλου. Όμως δεν υπήρξαν παραπατήματα: ο Ολυμπιακός κέρδισε τον Εθνικό με 4-1 (2 γκολ ο Χαλκιάς και 2 ο Δημητρακόπουλου), ενώ η Νίκη κατέβαλε τον Παγασητικό με 3-1 (Σπανάκης 2, Καλλιοντζής). Η αυλαία του πρωταθλήματος βρήκε τους δύο αιώνιους αντιπάλους «αγκαλιασμένους» στην κορυφή με 21 βαθμούς, οδηγώντας την ανάδειξη του πρωταθλητή σε αγώνα μπαράζ.

Η Ιστορική Εκστρατεία και το Χρυσό Μπαράζ της Λάρισας

Μετά την απόλυτη ισοβαθμία, ο μεγάλος αγώνας μπαράζ που θα έκρινε τον πρωταθλητή ορίσθηκε να διεξαχθεί στη Λάρισα την επόμενη Κυριακή. Ένας πρωτοφανής ξεσηκωμός συγκλόνισε ολόκληρη την πόλη. Τρένα, λεωφορεία, μοτοσυκλέτες, ακόμη και εκατοντάδες ποδήλατα επιστρατεύθηκαν από τους φιλάθλους, οι οποίοι ξεκίνησαν μαζικά από τον Βόλο με προορισμό τη γειτονική πόλη για να στηρίξουν την ομάδα.

Ο Ολυμπιακός, ύστερα από ένα συγκλονιστικό και φοβερό παιχνίδι, κατάφερε να δαμάσει τη Νίκη. Με μια παθιασμένη εμφάνιση πήρε μια παλικαρίσια ρεβάνς για όλες εκείνες τις προηγούμενες χρονιές που έχανε τον τίτλο κυριολεκτικά στο «νήμα». Το ιστορικό παιχνίδι κρίθηκε από ένα πανέμορφο γκολ του Χαλκιά στο 43ο λεπτό, το οποίο έμελλε να σφραγίσει τον μεγάλο θρίαμβο.

Την επόμενη ημέρα, οι εφημερίδες αποτύπωσαν το μέγεθος της επιτυχίας γράφοντας χαρακτηριστικά:

«Γρήγορα έφυγε από την καρδιά του Θεσσαλικού κάμπου το νικηφόρο μήνυμα της ερυθρόλευκης ενδεκάδος και σαν έφθασε στο Βόλο έγινε πανηγύρι χαράς και τραγούδι θριάμβου από τις χιλιάδες των οπαδών του Ολυμπιακού, της ομάδος που είναι από προχθές πρωταθλήτρια Βόλου.»

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων στο ιστορικό μπαράζ:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Οι Θριαμβευτές): Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Вλαχάβας, Μιχαηλίδης, Τσαχουρίδης, Βλαχάβας, Λ. Βατάλας, Γεωργιάδης, Δημητρακόπουλος, Δημόπουλος, Χαλκιάς.
ΝΙΚΗ: Κατσαλής, Δεμβριάδης, Μανιατάκης, Κορωναίος, Κοντογιάννης, Ντάφη, Παρασκευά, Σπανάκης, Καλλιοντζής, Μαύρος, Ζαντέρογλου.

Πρωταθλητής Θεσσαλίας

Ύστερα από την πρωτιά που πήρε στο πρωτάθλημα Βόλου ο Ολυμπιακός με ανοικτά τα φτερά, πέταξε για την κατάκτηση του Θεσσαλικού πρωταθλήματος. Μετά το παιχνίδι αυτό ο Ολυμπιακός έπαιξε δυο παιχνίδια με τον Ηρακλή Λαρίσης και την Αναγέννηση Καρδίτσας για την ανάδειξη του πρωταθλητή Θεσσαλίας.

Στον πρώτο αγώνα του Αναύρου ο Ολυμπιακός κερδίζει τον Ηρακλή Λαρίσης με ένα γκολ του Δημητρακόπουλου στο 78'. Σειρά μετά είχε η Αναγέννηση Καρδίτσης την οποία κερδίζει μέσα στην έδρα της 2-0 με γκολ του Χαλκιά στο 44" και του Βλαχάβα στο 84'.

Το «κλειδί» πλέον του τίτλου ήταν στο Αλκαζάρ της Λαρίσης στον αγώνα Ηρακλή - Ολυμπιακού. Το παιχνίδι ήταν δύσκολο για τους Ολυμπιακούς που βρήκαν ένα εχθρικό κλίμα στο γήπεδο της γείτονος. Έτσι, μουδιασμένοι ξεκίνησαν το παιχνίδι και δέχθηκαν ένα γκολ από τον Σωτικόπουλο. Βλέποντας οι Βολιώτες ότι μπορούσαν να χάσουν το πρωτάθλημα από μια οπωσδήποτε κατώτερη ομάδα, ανέλαβαν πρωτοβουλία και με δυο γκολ του Χαλκιά στο 35' και του Δημόπουλου στο 54' πήραν τη νίκη και εδραίωσαν τις ελπίδες τους για τον τίτλο, αφού στην συνέχεια κέρδισαν και στον δεύτερο αγώνα την Αναγέννηση, στο Βόλο. Ο Ολυμπιακός αήττητος και με ανεβασμένο πλέον το ηθικό διαβεβαίωνε τους χιλιάδες φιλάθλους του οτι θα έφθανε πολύ ψηλά.

Ο Μυθικός Θρίαμβος επί της Δόξας Δράμας

Μετά από την κατάκτηση του Θεσσαλικού Πρωταθλήματος μόνο εμπόδιο για την συμμετοχή του στα τελικά του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος ήταν η Δόξα Δράμας, μια ομάδα από τις καλύτερες της Επαρχίας - μαζί μ' αυτές του Βόλου - και η οποία είχε να ηττηθεί στο γήπεδο της εφτά ολόκληρα χρόνια. Όλες αυτές οι περγαμηνές των «Μαυραετών» του Βορρά δεν πτόησαν τους Βολιώτες παίκτες. Σις 27 Ιανουαρίου ξεκίνησαν με συνοδούς τους Γ. Κουτσούκη, Κ. Τσιριγκάκη, Σ. Σαλτίκη και τον προπονητή τους Κ. Ζιώγα με αισιοδοξία για τη νίκη.

Στις 30 Ιανουαρίου στο γήπεδο της Δράμας δεν έπεφτε ούτε βελόνι και οι φίλαθλοι είχαν δημιουργήσει μια τέτοια ατμόσφαιρα που νόμιζες ότι από στιγμή σε στιγμή θα μπουν μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Με έντονο το «τρακ» στο παίξιμο τους εμφανίσθηκαν οι Ολυμπιακοί και στο 4' κιόλας έχαναν με 0-1 με γκολ του Ιωάννου. Όμως η ισοφάριση για τους Βολιώτες δεν άργησε. Υστερα από συνεργασία Δημητρακόπουλου - Δημόπουλου ο τελευταίος κάνει το 1-1. Οι Δραμινοί επετίθενται και ο Ιγνατίου σημείωσε το 2-1.

Όλοι πλέον περίμεναν να λήξει το παιχνίδι με 2-1, αλλά αντίθετη γνώμη έχουν οι ερυθρόλευκοι που στο 79' ισοφαρίζουν με τον Δημητρακόπουλο και στο 85' κερδίζουν το ματς με ένα τρίτο γκολ του Δημητρακόπουλου ύστερα από συνεργασία του τραυματισμένου σοβαρά Μιχαηλίδη και Δημόπουλου. Το τι έγινε με το σφύριγμα του διαιτητή δεν περιγράφεται. Οι παίκτες, οι παράγοντες, οι μετρημένοι στο δάκτυλα βολιώτες φίλαθλοι - στρατιώτες έγιναν ένα και έκλαιγαν για την μεγάλη τους επιτυχία. Σ' εκείνο το παιχνίδι οι δύο ομάδες είχαν παραταχθεί όπως παρακάτω:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Κ. Βλαχάβας, Μιχαηλίδης, Τσαχουρίδης, Α. Βλαχάβας, Μιχάλης Βατάλας, Δημητρακόπουλος, Δημόπουλος, Γεωργιάδης, Χαλκιάς.
ΔΟΞΑ: Μπαϊντάρης, Τόλιος, Γρηγοριάδης, Κοτρίδης, Λουκανίδης, Πιστικός, Τσιραφίδης, Ιγνατίου, Γεωργιάδης, Χατζημιχαήλ, Ιωάννου.

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα

Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα συμμετείχαν έξι ομάδες: ο πρωταθλητής Πειραιά Ολυμπιακός, ο πρωταθλητής και ο δευτεραθλητής των Αθηνών Παναθηναϊκός και Απόλλωνας, ο ΠΑΟΚ σαν πρωταθλητής Θεσσαλονίκης, ο Ολυμπιακός Βόλου σαν πρωταθλητής Β. Ελλάδας και ο Παναιτωλικός σαν πρωταθλητής Νοτ. Ελλάδας. Ο Ολυμπιακός στο πρωτάθλημα αυτό δεν μπορούμε να πούμε ότι διακρίθηκε, αφού είχε να παλέψει με τις καλύτερες ομάδες της Ελλάδας, με παίκτες αξιόλογους με μεγαλύτερη πείρα και με τους διαιτητές που πάντα υποστήριζαν τις ομάδες του Κέντρου.

Το πρώτο παιχνίδι του το έδωσε στις 20 Φεβρουαρίου 1955 στο Αγρίνιο με αντίπαλο τον Παναιτωλικό, από τον οποίο ηττήθηκε με 2-1. Ο Παναιτωλικός προηγήθηκε στο 13' με τον Ρόκκο για να διπλασιάσει τα τέρματα του στο 76' με τον Σταματιάδη από θέση οφσάιντ. Το μοναδικό γκολ του Ολυμπιακού πέτυχε ο Χαλκιάς στο 80'. Στο πρώτο αυτό παιχνίδι του ο Ολυμπιακός είχε παίξει με τους: Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Βλαχάβας Κ., Βλαχάβας Λ., Τσαχουρίδης, Γεωργιάδης, Χρυσόπουλος, Δημητρακόπουλος, Δημόπουλος, Βατάλας, Χαλκιάς.

Την επόμενη Κυριακή 27 Φεβρουαρίου, αντιμετώπισε στο Βόλο τον Ολυμπιακό Πειραιώς, στον οποίο αγωνίζονταν οι Βολιώτες Μίμης Κοκκινάκης και ο αείμνηστος Θέμης Μουστακλής. Το παιχνίδι έγινε στη Ν. Ιωνία ενώπιον 6.000 θεατών και οι Βολιώτες προηγήθηκαν στο 34' με κεφαλιά του Δημόπουλου, χωρίς όμως να χαρούν για πολύ την επιτυχία τους, αφού τέσσερα λεπτά αργότερα ο Υφαντής με κεφαλιά, ύστερα από σέντρα του Κοκκινάκη, ισοφάρισε. Ο ίδιος Βολιώτης άσσος στο 61' με κεφαλιά έδωσε τη νίκη στην ομάδα του Πειραιά με το τελικό 1-2. Οι δύο ομάδες παρατάχθηκαν ως εξής:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: Θεοδωρίδης, Ρωσίδης, Σούλης, Ξανθόπουλος, Κοτρίδης, Ιωάννου, Κανσός, Μουστακλής, Υφαντής, Μπέμπης, Κοκκινάκης.
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΒΟΛΟΥ: Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Κ. Βλαχάβας, Τσαχουρίδης, Γεωργιάδης, Χρυσόπουλος, Δημητρακόπουλος, Δημόπουλος, Χαλκιάς, Βατάλας.

Μετά την ωραία πραγματικά εμφάνιση του ο Ολυμπιακός με τον «αδελφό» όπως έλεγαν τον Πειραιώς, δεν μπόρεσε να πετύχει τίποτε παραπάνω παρά μόνον μια νίκη επί του Παναιτωλικού στο Βόλο 2-0 με γκολ του Βατάλα και του Βογιατζή.

Ηττήθηκε από τον ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη 2-0, από τον Απόλλωνα Αθηνών στο Βόλο 1-0, από τον ΠΑΟ 4-1 στο Βόλο. Στις ρεβάνς έχασε από τον Ολυμπιακό Π. 6-1, από τον ΠΑΟ 8-2 (αφού υποχρεώθηκε λόγω οικονομίας να δώσει μέσα σε τρεις μέρες και τα δύο παιχνίδια), από τον ΠΑΟΚ 2-1 στο Βόλο και από τον Απόλλωνα με 3-0.

Ο Θρίαμβος επί της ΑΕΚ στην Αθήνα

Ενώ ο Βόλος συνταράζονταν από τους καταστροφικούς σεισμούς τον Απρίλιο του 1955, η ομάδα του Ολυμπιακού ξεκίνησε να παίξει στην Αθήνα τον αγώνα του Κυπέλλου Ελλάδος με την ΑΕΚ. Είναι άγνωστο πού βρήκαν τη δύναμη, όταν ξεκινώντας έβλεπαν ερείπια τον μισό Βόλο. Στην Αθήνα, όπως λέει ο Βασίλης Δημητρακόπουλος, μόλις έμαθαν ότι είναι από τον Βόλο τους έβλεπαν σαν εξωγήινους, διότι όπως είχαν γράψει οι αθηναϊκές εφημερίδες, ο Βόλος δεν υπήρχε πλέον.

Οι έντεκα λεβέντες του Ολυμπιακού όχι μόνο έπαιξαν ποδόσφαιρο, αλλά κατάφεραν να κερδίσουν την ΑΕΚ με 1-0 με γκολ του Βασίλη Δημητρακόπουλου, παίρνοντας μια παλικαρίσια πρόκριση στους «8» του θεσμού. Η πρόκριση αυτή όμως δεν συνοδεύθηκε με παραπέρα επιτυχίες, καθώς στον επόμενο αγώνα η ερυθρόλευκη ομάδα ηττήθηκε από τη Δόξα Δράμας με 5-3 και αποκλείστηκε.

Ο Βασίλης Δημητρακόπουλος θυμάται με συγκίνηση:

«Τον πρώτο αγώνα που δώσαμε στο γήπεδο του Αναύρου ήταν γεμάτο και ο Ολυμπιακός εξήλθε 1-1 με την ΑΕΚ με γκολ του Σκλέντζα και της ΑΕΚ του Εμμανουηλίδη. Η επιτυχία αυτή μας είχε γεμίσει αισιοδοξία και ούτε οι σεισμοί που άρχισαν να κουνούν το Βόλο, δεν στάθηκαν ικανοί να μας σταματήσουν για την ρεβάνς. Έτσι ξεκινήσαμε χωρίς φιλάθλους μόνοι μας για την Αθήνα και καταλύσαμε σ' ένα ξενοδοχείο το "Ευρώπη".

Μόλις φθάσαμε εκεί οι Αθηναίοι μας κοιτούσαν σαν πλάσματα από άλλον πλανήτη. Οι εφημερίδες της Αθήνας είχαν παρουσιάσει πολύ τραγικά τα πράγματα με τους σεισμούς στο Βόλο και μας έλεγαν: "Μα καλά, πως εσείς ήλθατε να παίξετε μπάλλα;" Και όμως παίξαμε και νικήσαμε την ΑΕΚ με 1-0 μέσα στην Ν. Φιλαδέλφεια με γκολ δικό μου.

Την άλλη μέρα έγραφε η "ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΗΧΩ" με μεγάλα γράμματα: "ΤΑ ΛΕΒΕΝΤΟΠΑΙΔΑ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΒΟΛΟΥ που σηκώθηκαν μέσα από τις σκηνές του τρόμου και της φρίκης νικώντας την ΑΕΚ".»

Οι συνθέσεις του ιστορικού θριάμβου στη Νέα Φιλαδέλφεια:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΒΟΛΟΥ: Τσιγαρίδας, Παπαζήσης, Κ. Βλαχάβας, Λ. Βλαχάβας, Τσαχουρίδης, Γεωργιάδης, Χαλκιάς, Δημητρακόπουλος, Δημόπουλος, Μιχάλης Βατάλας, Βογιατζής.
ΑΕΚ: Κρεούζης, Παραγιός, Μουρανίδης, Τσαγκάρης, Λούζης, Ταψής, Εμμανουηλίδης, Παπαγεωργίου, Κανάκης, Σταματιάδης, Κουντούρης.

Το Δεύτερο Διεθνές Παιχνίδι

Ο Ολυμπιακός στις 9 Μαΐου του 1955 έδωσε τον δεύτερο διεθνή του αγώνα (είχε προηγηθεί αυτός με την τουρκική Ντεμί Σπορ) υποδεχόμενος μια ομάδα φοιτητών από τους καλύτερους Σέρβους ποδοσφαιριστές, από την οποία ηττήθηκε με 2-1. Οι Γιουγκοσλάβοι, που είχαν στη σύνθεσή τους τους γνωστούς Στάνκοβιτς και Μίλιανιτς (δύο από τους κορυφαίους μετέπειτα προπονητές της Ευρώπης) καθώς και πολλούς νέους διεθνείς, δίδαξαν ποδόσφαιρο υψηλής ποιότητας.

Αλλά και ο Ολυμπιακός έπαιξε εξαιρετικά φιλότιμα και με ήρωα τον τερματοφύλακα Τσιγαρίδα, κατάφερε να προηγηθεί στο σκορ με γκολ του Δημητρακόπουλου. Οι Σέρβοι όμως, με τέρματα των Γιόσιτς και Γελισάβλιβιτς, γύρισαν το παιχνίδι παίρνοντας τη νίκη και τις εντυπώσεις στον Άναυρο. Οι δύο ομάδες αγωνίστηκαν με τις εξής συνθέσεις:

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Τσιγαρίδας, Μπέλλας, Βλαχάβας, Παπαζήσης, Παππάς, Χαλκιάς Κ., Χαλκιάς Θ., Δημόπουλος, Δημητρακόπουλος, Βικιώτης, Βατάλας.
ΣΕΡΒΟΙ: Στανόγιεβιτς, Στάνιτς, Κωστακινόβιτς, Στάνκοβιτς, Μίλιανιτς, Βιντακοβιτς, Γιότκικ, Ρονταβάνοβιτς, Μπίλιες, Ζούποντ, Στίκιτς.

Άλλες Φιλικές Αναμετρήσεις

Προηγούμενα, ο Ολυμπιακός είχε δώσει μια σειρά από φιλικά παιχνίδια στην επαρχία με απόλυτη επιτυχία: νίκησε την Παλλαμιακή στη Λαμία με 3-2 (τα γκολ οι Βουρούτσικος, Δημόπουλος, Ψευτογιάννης), επικράτησε του Ολύμπου στην Κατερίνη με 1-0 (σκόρερ ο Δημόπουλος) και αναδείχθηκε ισόπαλος 2-2 στα Ιωάννινα με τον Αβέρωφ (τα ερυθρόλευκα γκολ οι Δημόπουλος, Χαλκιάς).

Όμως, δεν έλειψαν και οι μεγάλες φιλικές μάχες με τη Νίκη Βόλου. Σε αγώνα συμφιλιώσεως που διοργανώθηκε για τα επεισόδια του «Τζάνειου», ο Ολυμπιακός επικράτησε με 2-0 χάρη σε τέρματα του Δημητρακόπουλου. Σε ένα ακόμη φιλικό, οι ερυθρόλευκοι λύγισαν τη Νίκη με το χορταστικό 5-4 ύστερα από μια συγκλονιστική διακύμανση: ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με τον Βατάλα, ισοφάρισε ο Πανταζόπουλος, και ο Μιχάλης Βατάλας έδωσε ξανά το προβάδισμα στο 43' προτού ο Καλλιοντζής γράψει το 2-2 του ημιχρόνου. Στο δεύτερο μέρος, ο Ολυμπιακός με τρία συνεχόμενα γκολ του Δημόπουλου ανέβασε τον δείκτη στο 5-2, με τους νικιώτες απλώς να μειώνουν στο τελικό 5-4 με τους Μανιατάκη και Σπανάκη.