ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ (1940-1945)
Η Λαίλαπα του Πολέμου
Την όλη ποδοσφαιρική κίνηση που αναπτύχθηκε έμελλε να την σταματήσει η λαίλαπα του πολέμου. Από το 1940-1945 ελάχιστα ήταν τα παιχνίδια που δόθηκαν -όχι βέβαια από τα επίσημα σωματεία- αλλά από τους ποδοσφαιριστές που είχαν το κουράγιο μέσα στην πείνα και τις άλλες κακουχίες της κατοχής να κλωτσούν την αγαπημένη τους μπάλα, πότε με τους Ιταλούς και πότε μεταξύ τους.
Οι Απώλειες του Συλλόγου
Όμως ο Ολυμπιακός αυτές τις «μαύρες» μέρες θρήνησε τρία παλικάρια του: τον Μαυραντζούλης στη μάχη της Κλεισούρας, καθώς και τους Νίκο Μαλαβέτας και Φάνη Σωτηρίου, που βρήκαν τραγικό θάνατο στη διάρκεια της κατοχής.
Η Θυσία των Αδελφών Μαλαβέτα
Την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου, ο Ολυμπιακός Βόλου έχασε δύο από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του, τους αδελφούς Νίκο και Πέτρο Μαλαβέτα. Ο πρώτος συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση και απαγχονίστηκε από συνεργάτες των κατακτητών στην Πλατεία Ελευθερίας του Βόλου τον Μάιο του 1943. Ο δεύτερος ήταν μαχητής του ΕΑΜ και κατόπιν του ΔΣΕ. Συνελήφθη τον Ιούλιο του 1949, καταδικάστηκε από στρατοδικείο σε θάνατο και εκτελέστηκε στην τοποθεσία Καζανάκι, λίγο έξω από τον Βόλο, στις 5 Αυγούστου 1949.
Η Μεταπολεμική Αναδιοργάνωση
Τα δύσκολα χρόνια μέχρι το 1946 πέρασαν, ο Βόλος ξαναβρήκε πάλι τον παλιό ρυθμό της ζωής του και το ποδόσφαιρο ξανάγινε πάλι ο αχώριστος σύντροφος της νεολαίας του. Οι ομάδες, η μία μετά την άλλη, άρχισαν να αναδιοργανώνονται ενώ και νέες άρχισαν να εμφανίζονται, όπως η Αναγέννηση και ο Παγασητικός που προήλθε από την συγχώνευση Κεραυνού και Απόλλωνα.
Ο Ολυμπιακός άρχισε να δίνει φιλικά παιχνίδια και να πιστοποιεί ότι θα είναι πάλι πρωταγωνιστής του Θεσσαλικού πρωταθλήματος παρ' όλο ότι η ομάδα του είναι ένα κράμα από παλαιούς και νέους ποδοσφαιριστές.