Προσπάθειες Συγχώνευσης και Προετοιμασία

Μετά την αποτυχία ανόδου, το καλοκαίρι του 1963 κυριάρχησαν οι συζητήσεις για νέα συγχώνευση με τον Μαγνησιακό. Παρά τη σύσκεψη στη Νομαρχία, οι διαφωνίες για την ονομασία του νέου συλλόγου ναυάγησαν την προσπάθεια. Η διοίκηση Δημώτσου, με ακλόνητη απόφαση, απέρριψε προτάσεις για παραχωρήσεις παικτών όπως ο Μποτίνος και ο Παππάς, ενισχύοντας αντίθετα το ρόστερ με νέους παίκτες (Τσαμπαλός, Ανδρέου, Σινιώρης κ.α.). Στις 21 Αυγούστου, η Γενική Συνέλευση εξέλεξε νέα διοίκηση υπό τον Πρόεδρο Δ. Δουζένη, με στόχο την εκ νέου διεκδίκηση της ανόδου.

Η Πορεία προς την Κορυφή

Η χρονιά 1963-64 χαρακτηρίστηκε από μια συγκλονιστική εναλλαγή συναισθημάτων. Μετά από ένα ασταθές ξεκίνημα, η ομάδα βρήκε ρυθμό με τον Ετόρε Τρεβιζάν στον πάγκο. Σημαντικοί σταθμοί ήταν η νίκη 1-0 επί του πρωτοπόρου Αχιλλέα στα Τρίκαλα (80' Μποτίνος), αλλά και το εντυπωσιακό ντεμαράζ νικών στον β' γύρο που έφερε τον Ολυμπιακό στην κορυφή της βαθμολογίας με 63 βαθμούς, έχοντας προσπεράσει τα Τρίκαλα και τον Εδεσσαϊκό.

Στο καθοριστικό ντέρμπι της 19ης Απριλίου 1964 στην Έδεσσα, ο Ολυμπιακός, μέσα σε εχθρική ατμόσφαιρα, ηττήθηκε 1-0. Μετά από μια σειρά νικών στο φινάλε, η βαθμολογία βρήκε τον Ολυμπιακό και τα Τρίκαλα να ισοβαθμούν στην 1η θέση με 73 βαθμούς.

Στατιστικά και Απολογισμός

Ο Ολυμπιακός έδωσε συνολικά 31 αγώνες, πετυχαίνοντας 20 νίκες, 4 ισοπαλίες και 7 ήττες, με συντελεστή τερμάτων 54-28. Πρώτος σκόρερ της ομάδας αναδείχθηκε ο σπουδαίος Βασίλης Μποτίνος με 19 γκολ, ακολουθούμενος από τον Κ. Μανθογιάννη με 10 και τον Μουντούλια με 9.

Σε όλη τη διάρκεια της σεζόν χρησιμοποιήθηκαν 20 ποδοσφαιριστές, με τους Μαντζαφλέρη, Παππά και Συνετόπουλο να αποτελούν τις πιο σταθερές μονάδες. Η ομάδα, παρά τον πόνο του μπαράζ, έθεσε τις βάσεις για το μέλλον, με τον Μποτίνο να πραγματοποιεί εμφανίσεις που θα τον οδηγούσαν στην καθιέρωση στο ελληνικό ποδόσφαιρο.